Κοινές Παθήσεις Στοματικού Βλεννογόνου

Κοινές Παθήσεις Στοματικού Βλεννογόνου

1. Καντιντίαση της στοματικής κοιλότητας

Ως και το 60% των υγιών ενηλίκων φέρουν το μύκηταCandida( Καντίντα) ως συστατικό της φυσιολογικής  χλωρίδας του στόματός τους. Ωστόσο ορισμένοι τοπικοί και συστηματικοί παράγοντες μπορεί να ευνοήσουν την υπερανάπτυξη του. Τέτοιοι παράγοντες είναι:

  • Η χρήση οδοντοστοιχιών
  • Τα εισπνεόμενα στεροειδή
  • Η ξηροστομία
  • Οι ενδοκρινικές διαταραχές
  • Ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας( ΗΙV)
  • Η λευχαιμία
  • Ο υποσιτισμός
  • Η μειωμένη ανοσία του οργανισμού, λόγω ηλικίας
  • Η ακτινοθεραπεία
  • Η χημειοθεραπεία
  • Η χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος ή κορτικοστεροειδών

Η στοματική καντιντίαση συνήθως είναι μια εντοπισμένη λοίμωξη , της οποίας η κλινική εμφάνιση περιλαμβάνει :

  • Λευκές πλάκες
  • Ασυμπτωματικές κόκκινες βλάβες, που αφορούν στη μεσαία γραμμή της ράχης και στο πίσω μέρος της γλώσσας
  • Γωνιακή χειλίτιδα, σχηματίζοντας απολέπιση και ερυθηματώδεις σχισμές στις γωνίες του στόματος

Η θεραπεία περιλαμβάνει τοπικά ή συστηματικά αντιμυκητιασικά.

2. Επιχείλιος έρπητας

Είναι μία πρωτογενής μόλυνση του στόματος με τον ιό του απλού έρπητα(HSV). Τυπικά εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία και είναι ασυμπτωματική. Μετά την πρωτογενή στοματική μόλυνση, ο HSV μπορεί να παραμείνει σε λανθάνουσα κατάσταση,ανενεργός, δηλαδή να «κοιμάται» και αργότερα κάποια στιγμή να επανενεργοποιηθεί. Συνήθεις αφορμές υποτροπής  περιλαμβάνουν την έκθεση στον ήλιο, τον τραυματισμό, την κόπωση, το άγχος και την έμμηνο ρύση. Εκδηλώνεται ως εντοπισμένο σύμπλεγμα μικρών φυσαλίδων κατά μήκος του χείλους ή στο παρακείμενο δέρμα. Οι φυσαλίδες  στη συνέχεια σπάνε, ενώνονται και δημιουργούν εφελκίδα μέσα σε 24 με 48 ώρες. Η επούλωση επέρχεται εντός 7-10 ημερών. Για την αντιμετώπιση του πόνου και του οιδήματος μπορούν να χορηγηθούν παυσίπονα ή σπανιότερα αντιιοικοί παράγοντες. 

3. Αφθώδης Στοματίτιδα

Πρόκειται για διαβρώσεις στη στοματική κοιλότητα, για τις οποίες πολλοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί ως πιθανά αίτια. Η ακριβής όμως παθογένεση παραμένει άγνωστη. Χαρακτηρίζεται από επώδυνες, μεμονωμένες ή πολλαπλές διαβρώσεις, οι οποίες συνήθως καλύπτονται από μια λευκο-κίτρινη μεμβράνη και περιβάλλονται από ένα ερυθηματώδες στεφάνι. Οι περισσότεροι ασθενείς με ήπιες άφθες δεν απαιτούν θεραπεία.

4. Ομαλός Λειχήνας

Ο στοματικός ομαλός λειχήνας αποτελεί μία χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδη πάθηση, που επηρεάζει  περίπου το 1-2 % των ενηλίκων. Όλες οι ηλικίες μπορούν να επηρεαστούν, όμως περισσότερο ευπαθείς μοιάζουν να είναι οι ενήλικες άνω των 40 ετών και περισσότερο οι γυναίκες. Εμφανίζεται είτε με τη μορφή δικτύου,το οποίο αποτελείται από λευκές ραβδώσεις είτε ως επώδυνα έλκη, τα οποία περιβάλλοντα πάντα από λευκό δίκτυο. Τέλος μπορεί να εκδηλωθεί και ως γενικευμένο ερύθημα και εξέλκωση των ούλων.

?>